Crisis zeg...

Crisis en China, wat merk ik daar nou van?

De crisistrein is na haar vertrek uit de VS, en met enige tussenstops in Europa, reeds in China aangekomen. Er waren nog wat mooie woorden over het ontkoppelen van China en de VS, maar dat was waarschijnlijk een misverstand. De koude wind kwam onvermijdelijk uit het Westen en China moest meedoen. Het begon hier langzaam te waaien.

Persoonlijk ben ik niet geraakt (nog) door het omvallen van een bank, maar we waren wel bijna ons huis kwijt. In China kocht iedereen met een beetje geld op speculatie huizen, wat de prijs en de vraag alleen maar verder omhoog stuwde. Door de crisis kletterde onder andere de huizenprijs naar beneden. Veel Chinezen hebben de neiging om als een grote kudde het voorste dier achter na te rennen, dus ook onze huisbaas besloot om te redden wat er te redden viel. Het huis ging in de verkoop en de eerste koper is reeds langsgeweest.

Wij hebben aangegeven om de huurperiode te verlangen, contracten gaan hier per 1 jaar en zijn altijd open te breken (waarom dan een contract?), om zo een verkoop af te wenden. Daarna werd het stil. Stil is goed, want stil is ja. Waarschijnlijk zat de vraagprijs van het huis nog steeds op de hoge prijs en waren de marktfactoren er nog niet in verwerkt. We zijn tot nu toe nog steeds niet toe aan foreclosure.

De eerste bedrijven hebben al meteen last van de beginnende recessie. Aan het begin van de week moesten we tussen de kastdeuren en stoelen door naar de lift. Een kantoor verhuisde uit het dure kantoorpand naar een schimmigere locatie om op de kosten te besparen. Het bedrijf van de aankomende man van onze secretaresse moest binnen 1 maand de helft van z'n personeel de deur wijzen en z'n 5 auto's verkopen. En je auto's verkopen is echt een teken dat er ellende is. En overal hoor je van bedrijven die in de logistiek zitten de moordende problemen. Het is ook niet raar dat dat soort achterkamerbedrijfjes er het eerste uit vallen bij de huidige transportsector.

Qua groei moet China ieder jaar 8% blijven handhaven anders loopt de werkeloosheid op. Ramingen voor volgend jaar staan rond de 6% en dit betekent problemen voor de grote stroom nieuwelingen die vers van school komen. De gouden tijden lijken voorbij en de hand gaat keihard op de knip. Jarenlang kon het niet op, spenderen en consumeren stonden bovenaan en vooral meer dan de buurman, maar dat is bijna van de een op andere week helemaal weg. Autoverkopen knallen in elkaar, bedrijven gaan kapot, werkeloosheid loopt op. Veel Koreanen vluchten terug naar Korea en laten de boel de boel, soms met torenhoge onbetaalde rekeningen, zowel zakelijk als prive. Het zal wennen worden voor deze generatie...