De buren, welke een vergelijkbaar huis hebben maar dan in spiegelbeeld, zijn uiteindelijk na ruim een jaar stilstand toch met de verbouwing begonnen.
Op het bovenste balkon is het niet vervelend vertoeven met een wijntje in het zonnetje en de werkzaamheden zijn meer dan goed te volgen. Er is verder ook een gebrek aan enige activiteit die is waar te nemen, waarbij de vuilnismannen om 4 uur 's middags stiekem toch hoog scoren. Er klinkt altijd een vrolijk deuntje dus je komt de dag wel door. Maar de verbouwing hebben we nauw gezet gevolgd.
En dat gaat meer dan eens heerlijk op z'n Chinees. Omdat de huizen niet meer zijn dan betonnen geraamtes met een likje verf aan de buitenkant zijn wanneer de koop is gelosten, is de eerste stap van de verbouwing altijd het frezen van sleuven voor de leidingen en pijpen. Voor het water, electriciteit, afvoer en airconditioning. Vier weken lang staat een leger stofkappen in de harde betonnen muren te bikken. Er komt geen tekening aan te pas, de opzichter heeft met een stift in de hand ongeveer aangegeven wat weg moet. 'Ongeveer' en 'weg' gebruiken in 1 zin tegen een bouwvakker in China staat niet gelijk aan het verkrijgen van een goed resultaat. Omdat er geen tekeningen zijn van hoe het huis eruit moet zien kan de deur soms op een andere plek komen. Feng shui heet dat.
De verschillende soorten werklui houden ook absoluut geen rekening met elkaar. Zo is er voor het installeren van een serre - Chinezen houden niet van een open balkon, dus daar gaat steevast een glazen kas omheen - een aparte man nodig voor: sleuven trekken, tegels leggen, pvc pijpen leggen, verwarmingspijpen leggen, draden trekken, vensterbank metselen, raamsponningen zetten, ramen zetten, schuiframen zetten, schilderen en gordijnen. Een logische volgorde zou van begin tot eind zijn, maar in China... De ramen stonden er al toen het geschilderd werd, de vensterbank nog niet gelegd was en de boorhamer nog in de muur zat voor de sleuven. Uiteindelijk hebben ze het afgekregen en zijn er veel schoonheidsfoutjes weggewerkt. Daar was een hoop discussie voor nodig gedurende drie tot 4 weken.
De vrouw-met-de-broek-aan kwam ook regelmatig kijken waarbij gedurende het bezoek het personeel een wat matte en hangende indruk af gaf, gevolgd met weinig activiteit die avond en nacht en een hoop sloopwerk de volgende dag. Maar langzaam maar zeker zagen we meer dingen het huis in verdwijnen, er werd soms opgeruimd, een lelijke trap met een Frans gietwerk balustrade en een grote kroonluchter (waar je niet onderdoor kan lopen) werden geïnstalleerd. Maar dat geeft niets, als de lamp maar duur is en héél veel wit licht afgeeft. En dat doet 'ie.
Bij de bezorging van de tv kwam ook een stel banken. De vaart is er bij de verbouwing na de bezorging van de tv helemaal uit. De tv staat de hele dag aan en er hangen altijd wat mannetjes links en rechts omheen. Volgens mij heeft de vrouw-met-de-broek-aan daarom maar haar moeder in het huis gezet, want ik zie nu altijd een oud vrouwtje rond sjokken. Hun Chinees kan ik niet verstaan, maar met het geluid uit spreekt de lichaamstaal boekdelen. Alsof je een valse hond in huis neemt waarvoor iedereen bang is.
Reacties