te voet naar Santiago de Compostela

"Begin at the beginning,"  the King said, "and go on till you come to the end: then stop."

( Alice's Adventures in Wonderland)

inleiding

R:

Lopen naar Santiago! Een oeroude droom van ons, een lang gekoesterde wens. En dit jaar is het er van gekomen.

Op 1 april 2007 hebben Jeannette (56) en Ruud (60) Hoornenborg uit  Harfsen (Achterhoek) de deur achter zich dichtgetrokken en zijn gaan lopen en lopen en lopen om op  14 juli in Santiago de Compostela aan te komen.  3,5 maand lopen, 3000 km, en het was een bijzondere belevenis.

waarom? het idee vooraf

J:
(maart 2007)

Voor mij het is het zonneklaar, ik wil al heel lang naar Santiago lopen, maar anderen vragen wel eens naar het waarom. Pas dan ga je bedenken wat je motieven eigenlijk zijn.

de route

R:

Vanuit huis in Harfsen volgden we het Pieterpad tot Maastricht. Vanuit hier de Via Mosana naar Luik en Namen. Daar begint de Franse GR 654 via Dinant, Reims naar Vézelay. Vézelay is een van de historische startpunten van de bedevaart naar Santiago. Door de Morvan zakten we af naar Le Puy-en-Velay. Hier waren we op de helft, 1500 km. We liepen naar Conques, Cahors, Moissac en gingen bij Roncesvalles de Pyreneeën over. In Spanje loopt het merendeel van de pelgrims de hoofdroute via Burgos, León naar Santiago. Santiago de Compostela ligt in het noordwesten van Spanje, boven Portugal. We dachten er ruim 4 maanden over te doen, het werden er 3.5.

gidsjes en kaarten

R:
Voor degenen die het graag weten willen, voor eventuele navolgers die dit lezen, hier opgenoemd welke kaarten en gidsjes we gebruikten.

materiaal en paklijst

Download paklijst_santiago.xls

R:

Je leert steeds meer thuis te laten en in de loop der jaren zag ik mijn rugzak dan ook slinken van 80 naar 65 liter. Wat je wel meeneemt  moet kwalitatief goed zijn. Ik zal niet beweren dat het allemaal goedkoop is, dat niet.
Een paar zaken waar wij niet op bespaarden zijn de tent, de rugzak, de schoenen.

communicatie

J:

Toen we ruim 30 jaar geleden als student 3 maanden op de fiets naar Griekenland gingen trokken we gewoon de deur achter ons dicht. De communicatie met het thuisfront bestond uit een maandelijks briefkaartje met daarop de mededeling dat alles voortreffelijk ging. Telefoneren was te ingewikkeld en te duur.
Nu vonden we dat een beetje slordig.

een beetje geschiedenis

R:

Santiago (Sint Jacob) is de plaats van het graf van de apostel Jacobus de Meerdere. Jacobus en zijn broer Johannes waren vissers aan de oostelijke oever van het meer van Tiberias en zij volgden Jezus toen die hen daarom vroeg ten tijde van het begin van zijn predikingen. Hun moeder, Salome, zou een zuster zijn van Maria en zij dus volle neven van Jezus. Hun bijnaam was Boanergès, grieks voor "donderzonen", want het waren driftkikkers.

training

J:
Eigenlijk zou je zonder training op pad kunnen gaan. Dan moet je het lopen wel heel rustig opbouwen. Aangezien het echter in onze aard ligt om fanatiek van start te gaan en pas na een aantal dagen te bedenken dat het geen zin heeft om zo hard te lopen, hadden we ervoor gekozen om van tevoren te trainen.

de laatste voorbereidingen

J:

Er moest nog wel het een en ander gebeuren voor we op pad konden. Tegelijkertijd popelde ik van ongeduld.

Alle dure en dierbare zaken werden ondergebracht bij familie en vrienden, de financiën waren geregeld, de post werd doorgestuurd, de laatste bezoekjes afgelegd. Tenslotte moesten huis en tuin er spic en span uitzien voor onze huisbewaarders, maar dat kon pas op het allerlaatst.

De laatste dagen kwam ik nergens meer toe, de krant bleef vrijwel ongelezen, niets had meer mijn belangstelling. Je zou denken dat je juist opgewonden en blij zou zijn omdat het eindelijk zo ver was. Nee dus, gedachtenloos waste ik truien en ruimde de laatste rommeltjes op.

Zenuwachtig? Nee. Vooral ongeduldig. En een beetje onzeker, ja, dat was ik wel.